Conjugation of grundlura
to completely fool or dupe (someone) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | grundlura |
Presens
| jag | grundlurar |
| du | grundlurar |
| han / hon / den / det | grundlurar |
| vi | grundlurar |
| ni | grundlurar |
| de | grundlurar |
Preteritum
| jag | grundlurade |
| du | grundlurade |
| han / hon / den / det | grundlurade |
| vi | grundlurade |
| ni | grundlurade |
| de | grundlurade |
Supinum
| jag | grundlurat |
| du | grundlurat |
| han / hon / den / det | grundlurat |
| vi | grundlurat |
| ni | grundlurat |
| de | grundlurat |
Imperativ
| — | grundlura |
Passiv
Infinitiv
| — | grundluras |
Presens
| jag | grundluras |
| du | grundluras |
| han / hon / den / det | grundluras |
| vi | grundluras |
| ni | grundluras |
| de | grundluras |
Preteritum
| jag | grundlurades |
| du | grundlurades |
| han / hon / den / det | grundlurades |
| vi | grundlurades |
| ni | grundlurades |
| de | grundlurades |
Supinum
| jag | grundlurats |
| du | grundlurats |
| han / hon / den / det | grundlurats |
| vi | grundlurats |
| ni | grundlurats |
| de | grundlurats |