Conjugation of grubbla
to brood, to ruminate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | grubbla |
Presens
| jag | grubblar |
| du | grubblar |
| han / hon / den / det | grubblar |
| vi | grubblar |
| ni | grubblar |
| de | grubblar |
Preteritum
| jag | grubblade |
| du | grubblade |
| han / hon / den / det | grubblade |
| vi | grubblade |
| ni | grubblade |
| de | grubblade |
Supinum
| jag | grubblat |
| du | grubblat |
| han / hon / den / det | grubblat |
| vi | grubblat |
| ni | grubblat |
| de | grubblat |
Imperativ
| — | grubbla |