Conjugation of grina
/ˈɡriːˌna/to grimace (contort the face, for example due to pain) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | grina |
Presens
| jag | grinar |
| du | grinar |
| han / hon / den / det | grinar |
| vi | grinar |
| ni | grinar |
| de | grinar |
Preteritum
| jag | grinade |
| du | grinade |
| han / hon / den / det | grinade |
| vi | grinade |
| ni | grinade |
| de | grinade |
Supinum
| jag | grinat |
| du | grinat |
| han / hon / den / det | grinat |
| vi | grinat |
| ni | grinat |
| de | grinat |
Imperativ
| — | grina |