Conjugation of gnistra
to sparkle, to emit sparks Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | gnistra |
Presens
| jag | gnistrar |
| du | gnistrar |
| han / hon / den / det | gnistrar |
| vi | gnistrar |
| ni | gnistrar |
| de | gnistrar |
Preteritum
| jag | gnistrade |
| du | gnistrade |
| han / hon / den / det | gnistrade |
| vi | gnistrade |
| ni | gnistrade |
| de | gnistrade |
Supinum
| jag | gnistrat |
| du | gnistrat |
| han / hon / den / det | gnistrat |
| vi | gnistrat |
| ni | gnistrat |
| de | gnistrat |
Imperativ
| — | gnistra |