Conjugation of glittra
to glitter, to glisten, to sparkle Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | glittra |
Presens
| jag | glittrar |
| du | glittrar |
| han / hon / den / det | glittrar |
| vi | glittrar |
| ni | glittrar |
| de | glittrar |
Preteritum
| jag | glittrade |
| du | glittrade |
| han / hon / den / det | glittrade |
| vi | glittrade |
| ni | glittrade |
| de | glittrade |
Supinum
| jag | glittrat |
| du | glittrat |
| han / hon / den / det | glittrat |
| vi | glittrat |
| ni | glittrat |
| de | glittrat |
Imperativ
| — | glittra |