Conjugation of gissa
to guess (to reach an unqualified conclusion) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | gissa |
Presens
| jag | gissar |
| du | gissar |
| han / hon / den / det | gissar |
| vi | gissar |
| ni | gissar |
| de | gissar |
Preteritum
| jag | gissade |
| du | gissade |
| han / hon / den / det | gissade |
| vi | gissade |
| ni | gissade |
| de | gissade |
Supinum
| jag | gissat |
| du | gissat |
| han / hon / den / det | gissat |
| vi | gissat |
| ni | gissat |
| de | gissat |
Imperativ
| — | gissa |
Passiv
Infinitiv
| — | gissas |
Presens
| jag | gissas |
| du | gissas |
| han / hon / den / det | gissas |
| vi | gissas |
| ni | gissas |
| de | gissas |
Preteritum
| jag | gissades |
| du | gissades |
| han / hon / den / det | gissades |
| vi | gissades |
| ni | gissades |
| de | gissades |
Supinum
| jag | gissats |
| du | gissats |
| han / hon / den / det | gissats |
| vi | gissats |
| ni | gissats |
| de | gissats |