Conjugation of gifta bort
/jɪfta ˈbɔrt/marry off (to give away as wife or husband) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | gifta bort |
Presens
| jag | gifter bort |
| du | gifter bort |
| han / hon / den / det | gifter bort |
| vi | gifter bort |
| ni | gifter bort |
| de | gifter bort |
Preteritum
| jag | gifte bort |
| du | gifte bort |
| han / hon / den / det | gifte bort |
| vi | gifte bort |
| ni | gifte bort |
| de | gifte bort |
Supinum
| jag | gift bort |
| du | gift bort |
| han / hon / den / det | gift bort |
| vi | gift bort |
| ni | gift bort |
| de | gift bort |
Imperativ
| — | gift bort |
Passiv
Infinitiv
| — | giftas bort |
Presens
| jag | gifts bort |
| du | gifts bort |
| han / hon / den / det | gifts bort |
| vi | gifts bort |
| ni | gifts bort |
| de | gifts bort |
Preteritum
| jag | giftes bort |
| du | giftes bort |
| han / hon / den / det | giftes bort |
| vi | giftes bort |
| ni | giftes bort |
| de | giftes bort |
Supinum
| jag | gifts bort |
| du | gifts bort |
| han / hon / den / det | gifts bort |
| vi | gifts bort |
| ni | gifts bort |
| de | gifts bort |