Conjugation of ge med sig
to yield, to give way, to give in Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | ge med sig |
Presens
| jag | ger med sig |
| du | ger med sig |
| han / hon / den / det | ger med sig |
| vi | ger med sig |
| ni | ger med sig |
| de | ger med sig |
Preteritum
| jag | gav med sig |
| du | gav med sig |
| han / hon / den / det | gav med sig |
| vi | gav med sig |
| ni | gav med sig |
| de | gav med sig |
Supinum
| jag | gett med sig |
| du | gett med sig |
| han / hon / den / det | gett med sig |
| vi | gett med sig |
| ni | gett med sig |
| de | gett med sig |
Imperativ
| — | ge med sig |