Conjugation of ge
/jeː/to give (to exhibit as a product or result; to produce; to yield) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | ge |
Presens
| jag | ger |
| du | ger |
| han / hon / den / det | ger |
| vi | ger |
| ni | ger |
| de | ger |
Preteritum
| jag | gav |
| du | gav |
| han / hon / den / det | gav |
| vi | gav |
| ni | gav |
| de | gav |
Supinum
| jag | gett |
| du | gett |
| han / hon / den / det | gett |
| vi | gett |
| ni | gett |
| de | gett |
Imperativ
| — | ge |
Passiv
Infinitiv
| — | ges |
Presens
| jag | ges |
| du | ges |
| han / hon / den / det | ges |
| vi | ges |
| ni | ges |
| de | ges |
Preteritum
| jag | gavs |
| du | gavs |
| han / hon / den / det | gavs |
| vi | gavs |
| ni | gavs |
| de | gavs |
Supinum
| jag | getts |
| du | getts |
| han / hon / den / det | getts |
| vi | getts |
| ni | getts |
| de | getts |