Conjugation of garrottera
garrotte (execute by means of an iron collar) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | garrottera |
Presens
| jag | garrotterar |
| du | garrotterar |
| han / hon / den / det | garrotterar |
| vi | garrotterar |
| ni | garrotterar |
| de | garrotterar |
Preteritum
| jag | garrotterade |
| du | garrotterade |
| han / hon / den / det | garrotterade |
| vi | garrotterade |
| ni | garrotterade |
| de | garrotterade |
Supinum
| jag | garrotterat |
| du | garrotterat |
| han / hon / den / det | garrotterat |
| vi | garrotterat |
| ni | garrotterat |
| de | garrotterat |
Imperativ
| — | garrottera |
Passiv
Infinitiv
| — | garrotteras |
Presens
| jag | garrotteras |
| du | garrotteras |
| han / hon / den / det | garrotteras |
| vi | garrotteras |
| ni | garrotteras |
| de | garrotteras |
Preteritum
| jag | garrotterades |
| du | garrotterades |
| han / hon / den / det | garrotterades |
| vi | garrotterades |
| ni | garrotterades |
| de | garrotterades |
Supinum
| jag | garrotterats |
| du | garrotterats |
| han / hon / den / det | garrotterats |
| vi | garrotterats |
| ni | garrotterats |
| de | garrotterats |