Conjugation of gagga
to talk nonsense Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | gagga |
Presens
| jag | gaggar |
| du | gaggar |
| han / hon / den / det | gaggar |
| vi | gaggar |
| ni | gaggar |
| de | gaggar |
Preteritum
| jag | gaggade |
| du | gaggade |
| han / hon / den / det | gaggade |
| vi | gaggade |
| ni | gaggade |
| de | gaggade |
Supinum
| jag | gaggat |
| du | gaggat |
| han / hon / den / det | gaggat |
| vi | gaggat |
| ni | gaggat |
| de | gaggat |
Imperativ
| — | gagga |
Passiv
Infinitiv
| — | gaggas |
Presens
| jag | gaggas |
| du | gaggas |
| han / hon / den / det | gaggas |
| vi | gaggas |
| ni | gaggas |
| de | gaggas |
Preteritum
| jag | gaggades |
| du | gaggades |
| han / hon / den / det | gaggades |
| vi | gaggades |
| ni | gaggades |
| de | gaggades |
Supinum
| jag | gaggats |
| du | gaggats |
| han / hon / den / det | gaggats |
| vi | gaggats |
| ni | gaggats |
| de | gaggats |