Conjugation of göra sig påmind
to make one's presence felt Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | göra sig påmind |
Presens
| jag | gör sig påmind |
| du | gör sig påmind |
| han / hon / den / det | gör sig påmind |
| vi | gör sig påmind |
| ni | gör sig påmind |
| de | gör sig påmind |
Preteritum
| jag | gjorde sig påmind |
| du | gjorde sig påmind |
| han / hon / den / det | gjorde sig påmind |
| vi | gjorde sig påmind |
| ni | gjorde sig påmind |
| de | gjorde sig påmind |
Supinum
| jag | gjort sig påmind |
| du | gjort sig påmind |
| han / hon / den / det | gjort sig påmind |
| vi | gjort sig påmind |
| ni | gjort sig påmind |
| de | gjort sig påmind |
Imperativ
| — | gör sig påmind |