Conjugation of fucka
to fuck up (mess up, ruin) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | fucka |
Presens
| jag | fuckar |
| du | fuckar |
| han / hon / den / det | fuckar |
| vi | fuckar |
| ni | fuckar |
| de | fuckar |
Preteritum
| jag | fuckade |
| du | fuckade |
| han / hon / den / det | fuckade |
| vi | fuckade |
| ni | fuckade |
| de | fuckade |
Supinum
| jag | fuckat |
| du | fuckat |
| han / hon / den / det | fuckat |
| vi | fuckat |
| ni | fuckat |
| de | fuckat |
Imperativ
| — | fucka |
Passiv
Infinitiv
| — | fuckas |
Presens
| jag | fuckas |
| du | fuckas |
| han / hon / den / det | fuckas |
| vi | fuckas |
| ni | fuckas |
| de | fuckas |
Preteritum
| jag | fuckades |
| du | fuckades |
| han / hon / den / det | fuckades |
| vi | fuckades |
| ni | fuckades |
| de | fuckades |
Supinum
| jag | fuckats |
| du | fuckats |
| han / hon / den / det | fuckats |
| vi | fuckats |
| ni | fuckats |
| de | fuckats |