Conjugation of frustrera
to frustrate (make someone feel frustration) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | frustrera |
Presens
| jag | frustrerar |
| du | frustrerar |
| han / hon / den / det | frustrerar |
| vi | frustrerar |
| ni | frustrerar |
| de | frustrerar |
Preteritum
| jag | frustrerade |
| du | frustrerade |
| han / hon / den / det | frustrerade |
| vi | frustrerade |
| ni | frustrerade |
| de | frustrerade |
Supinum
| jag | frustrerat |
| du | frustrerat |
| han / hon / den / det | frustrerat |
| vi | frustrerat |
| ni | frustrerat |
| de | frustrerat |
Imperativ
| — | frustrera |
Passiv
Infinitiv
| — | frustreras |
Presens
| jag | frustreras |
| du | frustreras |
| han / hon / den / det | frustreras |
| vi | frustreras |
| ni | frustreras |
| de | frustreras |
Preteritum
| jag | frustrerades |
| du | frustrerades |
| han / hon / den / det | frustrerades |
| vi | frustrerades |
| ni | frustrerades |
| de | frustrerades |
Supinum
| jag | frustrerats |
| du | frustrerats |
| han / hon / den / det | frustrerats |
| vi | frustrerats |
| ni | frustrerats |
| de | frustrerats |