Conjugation of frontalkrocka
to collide head-on (of two vehicles) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | frontalkrocka |
Presens
| jag | frontalkrockar |
| du | frontalkrockar |
| han / hon / den / det | frontalkrockar |
| vi | frontalkrockar |
| ni | frontalkrockar |
| de | frontalkrockar |
Preteritum
| jag | frontalkrockade |
| du | frontalkrockade |
| han / hon / den / det | frontalkrockade |
| vi | frontalkrockade |
| ni | frontalkrockade |
| de | frontalkrockade |
Supinum
| jag | frontalkrockat |
| du | frontalkrockat |
| han / hon / den / det | frontalkrockat |
| vi | frontalkrockat |
| ni | frontalkrockat |
| de | frontalkrockat |
Imperativ
| — | frontalkrocka |
Passiv
Infinitiv
| — | frontalkrockas |
Presens
| jag | frontalkrockas |
| du | frontalkrockas |
| han / hon / den / det | frontalkrockas |
| vi | frontalkrockas |
| ni | frontalkrockas |
| de | frontalkrockas |
Preteritum
| jag | frontalkrockades |
| du | frontalkrockades |
| han / hon / den / det | frontalkrockades |
| vi | frontalkrockades |
| ni | frontalkrockades |
| de | frontalkrockades |
Supinum
| jag | frontalkrockats |
| du | frontalkrockats |
| han / hon / den / det | frontalkrockats |
| vi | frontalkrockats |
| ni | frontalkrockats |
| de | frontalkrockats |