Conjugation of frisläppa
let go, release from captivity Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | frisläppa |
Presens
| jag | frisläpper |
| du | frisläpper |
| han / hon / den / det | frisläpper |
| vi | frisläpper |
| ni | frisläpper |
| de | frisläpper |
Preteritum
| jag | frisläppte |
| du | frisläppte |
| han / hon / den / det | frisläppte |
| vi | frisläppte |
| ni | frisläppte |
| de | frisläppte |
Supinum
| jag | frisläppt |
| du | frisläppt |
| han / hon / den / det | frisläppt |
| vi | frisläppt |
| ni | frisläppt |
| de | frisläppt |
Imperativ
| — | frisläpp |
Passiv
Infinitiv
| — | frisläppas |
Presens
| jag | frisläpps |
| du | frisläpps |
| han / hon / den / det | frisläpps |
| vi | frisläpps |
| ni | frisläpps |
| de | frisläpps |
Preteritum
| jag | frisläpptes |
| du | frisläpptes |
| han / hon / den / det | frisläpptes |
| vi | frisläpptes |
| ni | frisläpptes |
| de | frisläpptes |
Supinum
| jag | frisläppts |
| du | frisläppts |
| han / hon / den / det | frisläppts |
| vi | frisläppts |
| ni | frisläppts |
| de | frisläppts |