Conjugation of frikalla
absolve Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | frikalla |
Presens
| jag | frikallar |
| du | frikallar |
| han / hon / den / det | frikallar |
| vi | frikallar |
| ni | frikallar |
| de | frikallar |
Preteritum
| jag | frikallade |
| du | frikallade |
| han / hon / den / det | frikallade |
| vi | frikallade |
| ni | frikallade |
| de | frikallade |
Supinum
| jag | frikallat |
| du | frikallat |
| han / hon / den / det | frikallat |
| vi | frikallat |
| ni | frikallat |
| de | frikallat |
Imperativ
| — | frikalla |
Passiv
Infinitiv
| — | frikallas |
Presens
| jag | frikallas |
| du | frikallas |
| han / hon / den / det | frikallas |
| vi | frikallas |
| ni | frikallas |
| de | frikallas |
Preteritum
| jag | frikallades |
| du | frikallades |
| han / hon / den / det | frikallades |
| vi | frikallades |
| ni | frikallades |
| de | frikallades |
Supinum
| jag | frikallats |
| du | frikallats |
| han / hon / den / det | frikallats |
| vi | frikallats |
| ni | frikallats |
| de | frikallats |