Conjugation of fria
to acquit; to clean someone from suspicions of wrongdoing; to find not guilty Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | fria |
Presens
| jag | friar |
| du | friar |
| han / hon / den / det | friar |
| vi | friar |
| ni | friar |
| de | friar |
Preteritum
| jag | friade |
| du | friade |
| han / hon / den / det | friade |
| vi | friade |
| ni | friade |
| de | friade |
Supinum
| jag | friat |
| du | friat |
| han / hon / den / det | friat |
| vi | friat |
| ni | friat |
| de | friat |
Imperativ
| — | fria |
Passiv
Infinitiv
| — | frias |
Presens
| jag | frias |
| du | frias |
| han / hon / den / det | frias |
| vi | frias |
| ni | frias |
| de | frias |
Preteritum
| jag | friades |
| du | friades |
| han / hon / den / det | friades |
| vi | friades |
| ni | friades |
| de | friades |
Supinum
| jag | friats |
| du | friats |
| han / hon / den / det | friats |
| vi | friats |
| ni | friats |
| de | friats |