Conjugation of frambringa
bring forth, produce Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | frambringa |
Presens
| jag | frambringar |
| du | frambringar |
| han / hon / den / det | frambringar |
| vi | frambringar |
| ni | frambringar |
| de | frambringar |
Preteritum
| jag | frambringade |
| du | frambringade |
| han / hon / den / det | frambringade |
| vi | frambringade |
| ni | frambringade |
| de | frambringade |
Supinum
| jag | frambringat |
| du | frambringat |
| han / hon / den / det | frambringat |
| vi | frambringat |
| ni | frambringat |
| de | frambringat |
Imperativ
| — | frambringa |
Passiv
Infinitiv
| — | frambringas |
Presens
| jag | frambringas |
| du | frambringas |
| han / hon / den / det | frambringas |
| vi | frambringas |
| ni | frambringas |
| de | frambringas |
Preteritum
| jag | frambringades |
| du | frambringades |
| han / hon / den / det | frambringades |
| vi | frambringades |
| ni | frambringades |
| de | frambringades |
Supinum
| jag | frambringats |
| du | frambringats |
| han / hon / den / det | frambringats |
| vi | frambringats |
| ni | frambringats |
| de | frambringats |