Conjugation of fortplanta
propagate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | fortplanta |
Presens
| jag | fortplantar |
| du | fortplantar |
| han / hon / den / det | fortplantar |
| vi | fortplantar |
| ni | fortplantar |
| de | fortplantar |
Preteritum
| jag | fortplantade |
| du | fortplantade |
| han / hon / den / det | fortplantade |
| vi | fortplantade |
| ni | fortplantade |
| de | fortplantade |
Supinum
| jag | fortplantat |
| du | fortplantat |
| han / hon / den / det | fortplantat |
| vi | fortplantat |
| ni | fortplantat |
| de | fortplantat |
Imperativ
| — | fortplanta |
Passiv
Infinitiv
| — | fortplantas |
Presens
| jag | fortplantas |
| du | fortplantas |
| han / hon / den / det | fortplantas |
| vi | fortplantas |
| ni | fortplantas |
| de | fortplantas |
Preteritum
| jag | fortplantades |
| du | fortplantades |
| han / hon / den / det | fortplantades |
| vi | fortplantades |
| ni | fortplantades |
| de | fortplantades |
Supinum
| jag | fortplantats |
| du | fortplantats |
| han / hon / den / det | fortplantats |
| vi | fortplantats |
| ni | fortplantats |
| de | fortplantats |