Conjugation of flirta
alternative spelling of flörta Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | flirta |
Presens
| jag | flirtar |
| du | flirtar |
| han / hon / den / det | flirtar |
| vi | flirtar |
| ni | flirtar |
| de | flirtar |
Preteritum
| jag | flirtade |
| du | flirtade |
| han / hon / den / det | flirtade |
| vi | flirtade |
| ni | flirtade |
| de | flirtade |
Supinum
| jag | flirtat |
| du | flirtat |
| han / hon / den / det | flirtat |
| vi | flirtat |
| ni | flirtat |
| de | flirtat |
Imperativ
| — | flirta |
Passiv
Infinitiv
| — | flirtas |
Presens
| jag | flirtas |
| du | flirtas |
| han / hon / den / det | flirtas |
| vi | flirtas |
| ni | flirtas |
| de | flirtas |
Preteritum
| jag | flirtades |
| du | flirtades |
| han / hon / den / det | flirtades |
| vi | flirtades |
| ni | flirtades |
| de | flirtades |
Supinum
| jag | flirtats |
| du | flirtats |
| han / hon / den / det | flirtats |
| vi | flirtats |
| ni | flirtats |
| de | flirtats |