Conjugation of finpolera
fine-tune Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | finpolera |
Presens
| jag | finpolerar |
| du | finpolerar |
| han / hon / den / det | finpolerar |
| vi | finpolerar |
| ni | finpolerar |
| de | finpolerar |
Preteritum
| jag | finpolerade |
| du | finpolerade |
| han / hon / den / det | finpolerade |
| vi | finpolerade |
| ni | finpolerade |
| de | finpolerade |
Supinum
| jag | finpolerat |
| du | finpolerat |
| han / hon / den / det | finpolerat |
| vi | finpolerat |
| ni | finpolerat |
| de | finpolerat |
Imperativ
| — | finpolera |
Passiv
Infinitiv
| — | finpoleras |
Presens
| jag | finpoleras |
| du | finpoleras |
| han / hon / den / det | finpoleras |
| vi | finpoleras |
| ni | finpoleras |
| de | finpoleras |
Preteritum
| jag | finpolerades |
| du | finpolerades |
| han / hon / den / det | finpolerades |
| vi | finpolerades |
| ni | finpolerades |
| de | finpolerades |
Supinum
| jag | finpolerats |
| du | finpolerats |
| han / hon / den / det | finpolerats |
| vi | finpolerats |
| ni | finpolerats |
| de | finpolerats |