Conjugation of finjustera
adjust finely, fine-tune Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | finjustera |
Presens
| jag | finjusterar |
| du | finjusterar |
| han / hon / den / det | finjusterar |
| vi | finjusterar |
| ni | finjusterar |
| de | finjusterar |
Preteritum
| jag | finjusterade |
| du | finjusterade |
| han / hon / den / det | finjusterade |
| vi | finjusterade |
| ni | finjusterade |
| de | finjusterade |
Supinum
| jag | finjusterat |
| du | finjusterat |
| han / hon / den / det | finjusterat |
| vi | finjusterat |
| ni | finjusterat |
| de | finjusterat |
Imperativ
| — | finjustera |
Passiv
Infinitiv
| — | finjusteras |
Presens
| jag | finjusteras |
| du | finjusteras |
| han / hon / den / det | finjusteras |
| vi | finjusteras |
| ni | finjusteras |
| de | finjusteras |
Preteritum
| jag | finjusterades |
| du | finjusterades |
| han / hon / den / det | finjusterades |
| vi | finjusterades |
| ni | finjusterades |
| de | finjusterades |
Supinum
| jag | finjusterats |
| du | finjusterats |
| han / hon / den / det | finjusterats |
| vi | finjusterats |
| ni | finjusterats |
| de | finjusterats |