Conjugation of filma
to film; to record a motion picture Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | filma |
Presens
| jag | filmar |
| du | filmar |
| han / hon / den / det | filmar |
| vi | filmar |
| ni | filmar |
| de | filmar |
Preteritum
| jag | filmade |
| du | filmade |
| han / hon / den / det | filmade |
| vi | filmade |
| ni | filmade |
| de | filmade |
Supinum
| jag | filmat |
| du | filmat |
| han / hon / den / det | filmat |
| vi | filmat |
| ni | filmat |
| de | filmat |
Imperativ
| — | filma |
Passiv
Infinitiv
| — | filmas |
Presens
| jag | filmas |
| du | filmas |
| han / hon / den / det | filmas |
| vi | filmas |
| ni | filmas |
| de | filmas |
Preteritum
| jag | filmades |
| du | filmades |
| han / hon / den / det | filmades |
| vi | filmades |
| ni | filmades |
| de | filmades |
Supinum
| jag | filmats |
| du | filmats |
| han / hon / den / det | filmats |
| vi | filmats |
| ni | filmats |
| de | filmats |