Conjugation of felkalkylera
miscalculate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | felkalkylera |
Presens
| jag | felkalkylerar |
| du | felkalkylerar |
| han / hon / den / det | felkalkylerar |
| vi | felkalkylerar |
| ni | felkalkylerar |
| de | felkalkylerar |
Preteritum
| jag | felkalkylerade |
| du | felkalkylerade |
| han / hon / den / det | felkalkylerade |
| vi | felkalkylerade |
| ni | felkalkylerade |
| de | felkalkylerade |
Supinum
| jag | felkalkylerat |
| du | felkalkylerat |
| han / hon / den / det | felkalkylerat |
| vi | felkalkylerat |
| ni | felkalkylerat |
| de | felkalkylerat |
Imperativ
| — | felkalkylera |
Passiv
Infinitiv
| — | felkalkyleras |
Presens
| jag | felkalkyleras |
| du | felkalkyleras |
| han / hon / den / det | felkalkyleras |
| vi | felkalkyleras |
| ni | felkalkyleras |
| de | felkalkyleras |
Preteritum
| jag | felkalkylerades |
| du | felkalkylerades |
| han / hon / den / det | felkalkylerades |
| vi | felkalkylerades |
| ni | felkalkylerades |
| de | felkalkylerades |
Supinum
| jag | felkalkylerats |
| du | felkalkylerats |
| han / hon / den / det | felkalkylerats |
| vi | felkalkylerats |
| ni | felkalkylerats |
| de | felkalkylerats |