Conjugation of fastslå
to (claim to) firmly establish, to ascertain, to determine Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | fastslå |
Presens
| jag | fastslår |
| du | fastslår |
| han / hon / den / det | fastslår |
| vi | fastslår |
| ni | fastslår |
| de | fastslår |
Preteritum
| jag | fastslog |
| du | fastslog |
| han / hon / den / det | fastslog |
| vi | fastslog |
| ni | fastslog |
| de | fastslog |
Supinum
| jag | fastslagit |
| du | fastslagit |
| han / hon / den / det | fastslagit |
| vi | fastslagit |
| ni | fastslagit |
| de | fastslagit |
Imperativ
| — | fastslå |
Passiv
Infinitiv
| — | fastslås |
Presens
| jag | fastslås |
| du | fastslås |
| han / hon / den / det | fastslås |
| vi | fastslås |
| ni | fastslås |
| de | fastslås |
Preteritum
| jag | fastslogs |
| du | fastslogs |
| han / hon / den / det | fastslogs |
| vi | fastslogs |
| ni | fastslogs |
| de | fastslogs |
Supinum
| jag | fastslagits |
| du | fastslagits |
| han / hon / den / det | fastslagits |
| vi | fastslagits |
| ni | fastslagits |
| de | fastslagits |