Conjugation of fascinera
fascinate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | fascinera |
Presens
| jag | fascinerar |
| du | fascinerar |
| han / hon / den / det | fascinerar |
| vi | fascinerar |
| ni | fascinerar |
| de | fascinerar |
Preteritum
| jag | fascinerade |
| du | fascinerade |
| han / hon / den / det | fascinerade |
| vi | fascinerade |
| ni | fascinerade |
| de | fascinerade |
Supinum
| jag | fascinerat |
| du | fascinerat |
| han / hon / den / det | fascinerat |
| vi | fascinerat |
| ni | fascinerat |
| de | fascinerat |
Imperativ
| — | fascinera |
Passiv
Infinitiv
| — | fascineras |
Presens
| jag | fascineras |
| du | fascineras |
| han / hon / den / det | fascineras |
| vi | fascineras |
| ni | fascineras |
| de | fascineras |
Preteritum
| jag | fascinerades |
| du | fascinerades |
| han / hon / den / det | fascinerades |
| vi | fascinerades |
| ni | fascinerades |
| de | fascinerades |
Supinum
| jag | fascinerats |
| du | fascinerats |
| han / hon / den / det | fascinerats |
| vi | fascinerats |
| ni | fascinerats |
| de | fascinerats |