Conjugation of förvissa
ascertain Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förvissa |
Presens
| jag | förvissar |
| du | förvissar |
| han / hon / den / det | förvissar |
| vi | förvissar |
| ni | förvissar |
| de | förvissar |
Preteritum
| jag | förvissade |
| du | förvissade |
| han / hon / den / det | förvissade |
| vi | förvissade |
| ni | förvissade |
| de | förvissade |
Supinum
| jag | förvissat |
| du | förvissat |
| han / hon / den / det | förvissat |
| vi | förvissat |
| ni | förvissat |
| de | förvissat |
Imperativ
| — | förvissa |
Passiv
Infinitiv
| — | förvissas |
Presens
| jag | förvissas |
| du | förvissas |
| han / hon / den / det | förvissas |
| vi | förvissas |
| ni | förvissas |
| de | förvissas |
Preteritum
| jag | förvissades |
| du | förvissades |
| han / hon / den / det | förvissades |
| vi | förvissades |
| ni | förvissades |
| de | förvissades |
Supinum
| jag | förvissats |
| du | förvissats |
| han / hon / den / det | förvissats |
| vi | förvissats |
| ni | förvissats |
| de | förvissats |