Conjugation of förvirra
to confuse Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förvirra |
Presens
| jag | förvirrar |
| du | förvirrar |
| han / hon / den / det | förvirrar |
| vi | förvirrar |
| ni | förvirrar |
| de | förvirrar |
Preteritum
| jag | förvirrade |
| du | förvirrade |
| han / hon / den / det | förvirrade |
| vi | förvirrade |
| ni | förvirrade |
| de | förvirrade |
Supinum
| jag | förvirrat |
| du | förvirrat |
| han / hon / den / det | förvirrat |
| vi | förvirrat |
| ni | förvirrat |
| de | förvirrat |
Imperativ
| — | förvirra |
Passiv
Infinitiv
| — | förvirras |
Presens
| jag | förvirras |
| du | förvirras |
| han / hon / den / det | förvirras |
| vi | förvirras |
| ni | förvirras |
| de | förvirras |
Preteritum
| jag | förvirrades |
| du | förvirrades |
| han / hon / den / det | förvirrades |
| vi | förvirrades |
| ni | förvirrades |
| de | förvirrades |
Supinum
| jag | förvirrats |
| du | förvirrats |
| han / hon / den / det | förvirrats |
| vi | förvirrats |
| ni | förvirrats |
| de | förvirrats |