Conjugation of förskingra
to embezzle (steal or misappropriate money one has been trusted with) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förskingra |
Presens
| jag | förskingrar |
| du | förskingrar |
| han / hon / den / det | förskingrar |
| vi | förskingrar |
| ni | förskingrar |
| de | förskingrar |
Preteritum
| jag | förskingrade |
| du | förskingrade |
| han / hon / den / det | förskingrade |
| vi | förskingrade |
| ni | förskingrade |
| de | förskingrade |
Supinum
| jag | förskingrat |
| du | förskingrat |
| han / hon / den / det | förskingrat |
| vi | förskingrat |
| ni | förskingrat |
| de | förskingrat |
Imperativ
| — | förskingra |
Passiv
Infinitiv
| — | förskingras |
Presens
| jag | förskingras |
| du | förskingras |
| han / hon / den / det | förskingras |
| vi | förskingras |
| ni | förskingras |
| de | förskingras |
Preteritum
| jag | förskingrades |
| du | förskingrades |
| han / hon / den / det | förskingrades |
| vi | förskingrades |
| ni | förskingrades |
| de | förskingrades |
Supinum
| jag | förskingrats |
| du | förskingrats |
| han / hon / den / det | förskingrats |
| vi | förskingrats |
| ni | förskingrats |
| de | förskingrats |