Conjugation of försiggå
to be going on, to take place Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | försiggå |
Presens
| jag | försiggår |
| du | försiggår |
| han / hon / den / det | försiggår |
| vi | försiggår |
| ni | försiggår |
| de | försiggår |
Preteritum
| jag | försiggick |
| du | försiggick |
| han / hon / den / det | försiggick |
| vi | försiggick |
| ni | försiggick |
| de | försiggick |
Supinum
| jag | försiggått |
| du | försiggått |
| han / hon / den / det | försiggått |
| vi | försiggått |
| ni | försiggått |
| de | försiggått |
Imperativ
| — | försiggå |
Passiv
Infinitiv
| — | försiggås |
Presens
| jag | försiggås |
| du | försiggås |
| han / hon / den / det | försiggås |
| vi | försiggås |
| ni | försiggås |
| de | försiggås |
Preteritum
| jag | försiggicks |
| du | försiggicks |
| han / hon / den / det | försiggicks |
| vi | försiggicks |
| ni | försiggicks |
| de | försiggicks |
Supinum
| jag | försiggåtts |
| du | försiggåtts |
| han / hon / den / det | försiggåtts |
| vi | försiggåtts |
| ni | försiggåtts |
| de | försiggåtts |