Conjugation of förringa
to undervalue, to minimize, to belittle, to value less than what it should be Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förringa |
Presens
| jag | förringar |
| du | förringar |
| han / hon / den / det | förringar |
| vi | förringar |
| ni | förringar |
| de | förringar |
Preteritum
| jag | förringade |
| du | förringade |
| han / hon / den / det | förringade |
| vi | förringade |
| ni | förringade |
| de | förringade |
Supinum
| jag | förringat |
| du | förringat |
| han / hon / den / det | förringat |
| vi | förringat |
| ni | förringat |
| de | förringat |
Imperativ
| — | förringa |
Passiv
Infinitiv
| — | förringas |
Presens
| jag | förringas |
| du | förringas |
| han / hon / den / det | förringas |
| vi | förringas |
| ni | förringas |
| de | förringas |
Preteritum
| jag | förringades |
| du | förringades |
| han / hon / den / det | förringades |
| vi | förringades |
| ni | förringades |
| de | förringades |
Supinum
| jag | förringats |
| du | förringats |
| han / hon / den / det | förringats |
| vi | förringats |
| ni | förringats |
| de | förringats |