Conjugation of förråa
harden, brutalise (to make rougher) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förråa |
Presens
| jag | förråar |
| du | förråar |
| han / hon / den / det | förråar |
| vi | förråar |
| ni | förråar |
| de | förråar |
Preteritum
| jag | förråade |
| du | förråade |
| han / hon / den / det | förråade |
| vi | förråade |
| ni | förråade |
| de | förråade |
Supinum
| jag | förråat |
| du | förråat |
| han / hon / den / det | förråat |
| vi | förråat |
| ni | förråat |
| de | förråat |
Imperativ
| — | förråa |
Passiv
Infinitiv
| — | förråas |
Presens
| jag | förråas |
| du | förråas |
| han / hon / den / det | förråas |
| vi | förråas |
| ni | förråas |
| de | förråas |
Preteritum
| jag | förråades |
| du | förråades |
| han / hon / den / det | förråades |
| vi | förråades |
| ni | förråades |
| de | förråades |
Supinum
| jag | förråats |
| du | förråats |
| han / hon / den / det | förråats |
| vi | förråats |
| ni | förråats |
| de | förråats |