Conjugation of förpassa
consign, relegate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förpassa |
Presens
| jag | förpassar |
| du | förpassar |
| han / hon / den / det | förpassar |
| vi | förpassar |
| ni | förpassar |
| de | förpassar |
Preteritum
| jag | förpassade |
| du | förpassade |
| han / hon / den / det | förpassade |
| vi | förpassade |
| ni | förpassade |
| de | förpassade |
Supinum
| jag | förpassat |
| du | förpassat |
| han / hon / den / det | förpassat |
| vi | förpassat |
| ni | förpassat |
| de | förpassat |
Imperativ
| — | förpassa |
Passiv
Infinitiv
| — | förpassas |
Presens
| jag | förpassas |
| du | förpassas |
| han / hon / den / det | förpassas |
| vi | förpassas |
| ni | förpassas |
| de | förpassas |
Preteritum
| jag | förpassades |
| du | förpassades |
| han / hon / den / det | förpassades |
| vi | förpassades |
| ni | förpassades |
| de | förpassades |
Supinum
| jag | förpassats |
| du | förpassats |
| han / hon / den / det | förpassats |
| vi | förpassats |
| ni | förpassats |
| de | förpassats |