Conjugation of förmildra
mitigate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förmildra |
Presens
| jag | förmildrar |
| du | förmildrar |
| han / hon / den / det | förmildrar |
| vi | förmildrar |
| ni | förmildrar |
| de | förmildrar |
Preteritum
| jag | förmildrade |
| du | förmildrade |
| han / hon / den / det | förmildrade |
| vi | förmildrade |
| ni | förmildrade |
| de | förmildrade |
Supinum
| jag | förmildrat |
| du | förmildrat |
| han / hon / den / det | förmildrat |
| vi | förmildrat |
| ni | förmildrat |
| de | förmildrat |
Imperativ
| — | förmildra |
Passiv
Infinitiv
| — | förmildras |
Presens
| jag | förmildras |
| du | förmildras |
| han / hon / den / det | förmildras |
| vi | förmildras |
| ni | förmildras |
| de | förmildras |
Preteritum
| jag | förmildrades |
| du | förmildrades |
| han / hon / den / det | förmildrades |
| vi | förmildrades |
| ni | förmildrades |
| de | förmildrades |
Supinum
| jag | förmildrats |
| du | förmildrats |
| han / hon / den / det | förmildrats |
| vi | förmildrats |
| ni | förmildrats |
| de | förmildrats |