Conjugation of förlöjliga
to ridicule, to mock Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förlöjliga |
Presens
| jag | förlöjligar |
| du | förlöjligar |
| han / hon / den / det | förlöjligar |
| vi | förlöjligar |
| ni | förlöjligar |
| de | förlöjligar |
Preteritum
| jag | förlöjligade |
| du | förlöjligade |
| han / hon / den / det | förlöjligade |
| vi | förlöjligade |
| ni | förlöjligade |
| de | förlöjligade |
Supinum
| jag | förlöjligat |
| du | förlöjligat |
| han / hon / den / det | förlöjligat |
| vi | förlöjligat |
| ni | förlöjligat |
| de | förlöjligat |
Imperativ
| — | förlöjliga |
Passiv
Infinitiv
| — | förlöjligas |
Presens
| jag | förlöjligas |
| du | förlöjligas |
| han / hon / den / det | förlöjligas |
| vi | förlöjligas |
| ni | förlöjligas |
| de | förlöjligas |
Preteritum
| jag | förlöjligades |
| du | förlöjligades |
| han / hon / den / det | förlöjligades |
| vi | förlöjligades |
| ni | förlöjligades |
| de | förlöjligades |
Supinum
| jag | förlöjligats |
| du | förlöjligats |
| han / hon / den / det | förlöjligats |
| vi | förlöjligats |
| ni | förlöjligats |
| de | förlöjligats |