Conjugation of förklara
to declare, to pronounce Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förklara |
Presens
| jag | förklarar |
| du | förklarar |
| han / hon / den / det | förklarar |
| vi | förklarar |
| ni | förklarar |
| de | förklarar |
Preteritum
| jag | förklarade |
| du | förklarade |
| han / hon / den / det | förklarade |
| vi | förklarade |
| ni | förklarade |
| de | förklarade |
Supinum
| jag | förklarat |
| du | förklarat |
| han / hon / den / det | förklarat |
| vi | förklarat |
| ni | förklarat |
| de | förklarat |
Imperativ
| — | förklara |
Passiv
Infinitiv
| — | förklaras |
Presens
| jag | förklaras |
| du | förklaras |
| han / hon / den / det | förklaras |
| vi | förklaras |
| ni | förklaras |
| de | förklaras |
Preteritum
| jag | förklarades |
| du | förklarades |
| han / hon / den / det | förklarades |
| vi | förklarades |
| ni | förklarades |
| de | förklarades |
Supinum
| jag | förklarats |
| du | förklarats |
| han / hon / den / det | förklarats |
| vi | förklarats |
| ni | förklarats |
| de | förklarats |