Conjugation of förhindra
to stop, to avoid, etc. (when sounding more idiomatic in English) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förhindra |
Presens
| jag | förhindrar |
| du | förhindrar |
| han / hon / den / det | förhindrar |
| vi | förhindrar |
| ni | förhindrar |
| de | förhindrar |
Preteritum
| jag | förhindrade |
| du | förhindrade |
| han / hon / den / det | förhindrade |
| vi | förhindrade |
| ni | förhindrade |
| de | förhindrade |
Supinum
| jag | förhindrat |
| du | förhindrat |
| han / hon / den / det | förhindrat |
| vi | förhindrat |
| ni | förhindrat |
| de | förhindrat |
Imperativ
| — | förhindra |
Passiv
Infinitiv
| — | förhindras |
Presens
| jag | förhindras |
| du | förhindras |
| han / hon / den / det | förhindras |
| vi | förhindras |
| ni | förhindras |
| de | förhindras |
Preteritum
| jag | förhindrades |
| du | förhindrades |
| han / hon / den / det | förhindrades |
| vi | förhindrades |
| ni | förhindrades |
| de | förhindrades |
Supinum
| jag | förhindrats |
| du | förhindrats |
| han / hon / den / det | förhindrats |
| vi | förhindrats |
| ni | förhindrats |
| de | förhindrats |