Conjugation of förflacka
to make (something) more superficial/shallow Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förflacka |
Presens
| jag | förflackar |
| du | förflackar |
| han / hon / den / det | förflackar |
| vi | förflackar |
| ni | förflackar |
| de | förflackar |
Preteritum
| jag | förflackade |
| du | förflackade |
| han / hon / den / det | förflackade |
| vi | förflackade |
| ni | förflackade |
| de | förflackade |
Supinum
| jag | förflackat |
| du | förflackat |
| han / hon / den / det | förflackat |
| vi | förflackat |
| ni | förflackat |
| de | förflackat |
Imperativ
| — | förflacka |
Passiv
Infinitiv
| — | förflackas |
Presens
| jag | förflackas |
| du | förflackas |
| han / hon / den / det | förflackas |
| vi | förflackas |
| ni | förflackas |
| de | förflackas |
Preteritum
| jag | förflackades |
| du | förflackades |
| han / hon / den / det | förflackades |
| vi | förflackades |
| ni | förflackades |
| de | förflackades |
Supinum
| jag | förflackats |
| du | förflackats |
| han / hon / den / det | förflackats |
| vi | förflackats |
| ni | förflackats |
| de | förflackats |