Conjugation of förfärdiga
make, manufacture Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förfärdiga |
Presens
| jag | förfärdigar |
| du | förfärdigar |
| han / hon / den / det | förfärdigar |
| vi | förfärdigar |
| ni | förfärdigar |
| de | förfärdigar |
Preteritum
| jag | förfärdigade |
| du | förfärdigade |
| han / hon / den / det | förfärdigade |
| vi | förfärdigade |
| ni | förfärdigade |
| de | förfärdigade |
Supinum
| jag | förfärdigat |
| du | förfärdigat |
| han / hon / den / det | förfärdigat |
| vi | förfärdigat |
| ni | förfärdigat |
| de | förfärdigat |
Imperativ
| — | förfärdiga |
Passiv
Infinitiv
| — | förfärdigas |
Presens
| jag | förfärdigas |
| du | förfärdigas |
| han / hon / den / det | förfärdigas |
| vi | förfärdigas |
| ni | förfärdigas |
| de | förfärdigas |
Preteritum
| jag | förfärdigades |
| du | förfärdigades |
| han / hon / den / det | förfärdigades |
| vi | förfärdigades |
| ni | förfärdigades |
| de | förfärdigades |
Supinum
| jag | förfärdigats |
| du | förfärdigats |
| han / hon / den / det | förfärdigats |
| vi | förfärdigats |
| ni | förfärdigats |
| de | förfärdigats |