Conjugation of förbrylla
to puzzle, to confuse Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förbrylla |
Presens
| jag | förbryllar |
| du | förbryllar |
| han / hon / den / det | förbryllar |
| vi | förbryllar |
| ni | förbryllar |
| de | förbryllar |
Preteritum
| jag | förbryllade |
| du | förbryllade |
| han / hon / den / det | förbryllade |
| vi | förbryllade |
| ni | förbryllade |
| de | förbryllade |
Supinum
| jag | förbryllat |
| du | förbryllat |
| han / hon / den / det | förbryllat |
| vi | förbryllat |
| ni | förbryllat |
| de | förbryllat |
Imperativ
| — | förbrylla |
Passiv
Infinitiv
| — | förbryllas |
Presens
| jag | förbryllas |
| du | förbryllas |
| han / hon / den / det | förbryllas |
| vi | förbryllas |
| ni | förbryllas |
| de | förbryllas |
Preteritum
| jag | förbryllades |
| du | förbryllades |
| han / hon / den / det | förbryllades |
| vi | förbryllades |
| ni | förbryllades |
| de | förbryllades |
Supinum
| jag | förbryllats |
| du | förbryllats |
| han / hon / den / det | förbryllats |
| vi | förbryllats |
| ni | förbryllats |
| de | förbryllats |