Conjugation of förbluffa
to baffle, to astound Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förbluffa |
Presens
| jag | förbluffar |
| du | förbluffar |
| han / hon / den / det | förbluffar |
| vi | förbluffar |
| ni | förbluffar |
| de | förbluffar |
Preteritum
| jag | förbluffade |
| du | förbluffade |
| han / hon / den / det | förbluffade |
| vi | förbluffade |
| ni | förbluffade |
| de | förbluffade |
Supinum
| jag | förbluffat |
| du | förbluffat |
| han / hon / den / det | förbluffat |
| vi | förbluffat |
| ni | förbluffat |
| de | förbluffat |
Imperativ
| — | förbluffa |
Passiv
Infinitiv
| — | förbluffas |
Presens
| jag | förbluffas |
| du | förbluffas |
| han / hon / den / det | förbluffas |
| vi | förbluffas |
| ni | förbluffas |
| de | förbluffas |
Preteritum
| jag | förbluffades |
| du | förbluffades |
| han / hon / den / det | förbluffades |
| vi | förbluffades |
| ni | förbluffades |
| de | förbluffades |
Supinum
| jag | förbluffats |
| du | förbluffats |
| han / hon / den / det | förbluffats |
| vi | förbluffats |
| ni | förbluffats |
| de | förbluffats |