Conjugation of förbli
to (still) be, to stay (a certain way), to remain Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förbli |
Presens
| jag | förblir |
| du | förblir |
| han / hon / den / det | förblir |
| vi | förblir |
| ni | förblir |
| de | förblir |
Preteritum
| jag | förblev |
| du | förblev |
| han / hon / den / det | förblev |
| vi | förblev |
| ni | förblev |
| de | förblev |
Supinum
| jag | förblivit |
| du | förblivit |
| han / hon / den / det | förblivit |
| vi | förblivit |
| ni | förblivit |
| de | förblivit |
Imperativ
| — | förbli |