Conjugation of få för sig
to get some (usually false) idea or impression Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | få för sig |
Presens
| jag | får för sig |
| du | får för sig |
| han / hon / den / det | får för sig |
| vi | får för sig |
| ni | får för sig |
| de | får för sig |
Preteritum
| jag | fick för sig |
| du | fick för sig |
| han / hon / den / det | fick för sig |
| vi | fick för sig |
| ni | fick för sig |
| de | fick för sig |
Supinum
| jag | fått för sig |
| du | fått för sig |
| han / hon / den / det | fått för sig |
| vi | fått för sig |
| ni | fått för sig |
| de | fått för sig |
Imperativ
| — | få för sig |