Conjugation of färdigställa
to complete, to finish (some artifact or construction project or the like) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | färdigställa |
Presens
| jag | färdigställer |
| du | färdigställer |
| han / hon / den / det | färdigställer |
| vi | färdigställer |
| ni | färdigställer |
| de | färdigställer |
Preteritum
| jag | färdigställde |
| du | färdigställde |
| han / hon / den / det | färdigställde |
| vi | färdigställde |
| ni | färdigställde |
| de | färdigställde |
Supinum
| jag | färdigställt |
| du | färdigställt |
| han / hon / den / det | färdigställt |
| vi | färdigställt |
| ni | färdigställt |
| de | färdigställt |
Imperativ
| — | färdigställ |
Passiv
Infinitiv
| — | färdigställas |
Presens
| jag | färdigställs |
| du | färdigställs |
| han / hon / den / det | färdigställs |
| vi | färdigställs |
| ni | färdigställs |
| de | färdigställs |
Preteritum
| jag | färdigställdes |
| du | färdigställdes |
| han / hon / den / det | färdigställdes |
| vi | färdigställdes |
| ni | färdigställdes |
| de | färdigställdes |
Supinum
| jag | färdigställts |
| du | färdigställts |
| han / hon / den / det | färdigställts |
| vi | färdigställts |
| ni | färdigställts |
| de | färdigställts |