Conjugation of embarkera
to embark, to board Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | embarkera |
Presens
| jag | embarkerar |
| du | embarkerar |
| han / hon / den / det | embarkerar |
| vi | embarkerar |
| ni | embarkerar |
| de | embarkerar |
Preteritum
| jag | embarkerade |
| du | embarkerade |
| han / hon / den / det | embarkerade |
| vi | embarkerade |
| ni | embarkerade |
| de | embarkerade |
Supinum
| jag | embarkerat |
| du | embarkerat |
| han / hon / den / det | embarkerat |
| vi | embarkerat |
| ni | embarkerat |
| de | embarkerat |
Imperativ
| — | embarkera |
Passiv
Infinitiv
| — | embarkeras |
Presens
| jag | embarkeras |
| du | embarkeras |
| han / hon / den / det | embarkeras |
| vi | embarkeras |
| ni | embarkeras |
| de | embarkeras |
Preteritum
| jag | embarkerades |
| du | embarkerades |
| han / hon / den / det | embarkerades |
| vi | embarkerades |
| ni | embarkerades |
| de | embarkerades |
Supinum
| jag | embarkerats |
| du | embarkerats |
| han / hon / den / det | embarkerats |
| vi | embarkerats |
| ni | embarkerats |
| de | embarkerats |