Conjugation of elidera
to elide Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | elidera |
Presens
| jag | eliderar |
| du | eliderar |
| han / hon / den / det | eliderar |
| vi | eliderar |
| ni | eliderar |
| de | eliderar |
Preteritum
| jag | eliderade |
| du | eliderade |
| han / hon / den / det | eliderade |
| vi | eliderade |
| ni | eliderade |
| de | eliderade |
Supinum
| jag | eliderat |
| du | eliderat |
| han / hon / den / det | eliderat |
| vi | eliderat |
| ni | eliderat |
| de | eliderat |
Imperativ
| — | elidera |
Passiv
Infinitiv
| — | elideras |
Presens
| jag | elideras |
| du | elideras |
| han / hon / den / det | elideras |
| vi | elideras |
| ni | elideras |
| de | elideras |
Preteritum
| jag | eliderades |
| du | eliderades |
| han / hon / den / det | eliderades |
| vi | eliderades |
| ni | eliderades |
| de | eliderades |
Supinum
| jag | eliderats |
| du | eliderats |
| han / hon / den / det | eliderats |
| vi | eliderats |
| ni | eliderats |
| de | eliderats |