Conjugation of eklatera
to announce (an engagement) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | eklatera |
Presens
| jag | eklaterar |
| du | eklaterar |
| han / hon / den / det | eklaterar |
| vi | eklaterar |
| ni | eklaterar |
| de | eklaterar |
Preteritum
| jag | eklaterade |
| du | eklaterade |
| han / hon / den / det | eklaterade |
| vi | eklaterade |
| ni | eklaterade |
| de | eklaterade |
Supinum
| jag | eklaterat |
| du | eklaterat |
| han / hon / den / det | eklaterat |
| vi | eklaterat |
| ni | eklaterat |
| de | eklaterat |
Imperativ
| — | eklatera |
Passiv
Infinitiv
| — | eklateras |
Presens
| jag | eklateras |
| du | eklateras |
| han / hon / den / det | eklateras |
| vi | eklateras |
| ni | eklateras |
| de | eklateras |
Preteritum
| jag | eklaterades |
| du | eklaterades |
| han / hon / den / det | eklaterades |
| vi | eklaterades |
| ni | eklaterades |
| de | eklaterades |
Supinum
| jag | eklaterats |
| du | eklaterats |
| han / hon / den / det | eklaterats |
| vi | eklaterats |
| ni | eklaterats |
| de | eklaterats |