Conjugation of ebba
only used in ebba ut Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | ebba |
Presens
| jag | ebbar |
| du | ebbar |
| han / hon / den / det | ebbar |
| vi | ebbar |
| ni | ebbar |
| de | ebbar |
Preteritum
| jag | ebbade |
| du | ebbade |
| han / hon / den / det | ebbade |
| vi | ebbade |
| ni | ebbade |
| de | ebbade |
Supinum
| jag | ebbat |
| du | ebbat |
| han / hon / den / det | ebbat |
| vi | ebbat |
| ni | ebbat |
| de | ebbat |
Imperativ
| — | ebba |