Conjugation of dingla
to dangle Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | dingla |
Presens
| jag | dinglar |
| du | dinglar |
| han / hon / den / det | dinglar |
| vi | dinglar |
| ni | dinglar |
| de | dinglar |
Preteritum
| jag | dinglade |
| du | dinglade |
| han / hon / den / det | dinglade |
| vi | dinglade |
| ni | dinglade |
| de | dinglade |
Supinum
| jag | dinglat |
| du | dinglat |
| han / hon / den / det | dinglat |
| vi | dinglat |
| ni | dinglat |
| de | dinglat |
Imperativ
| — | dingla |
Passiv
Infinitiv
| — | dinglas |
Presens
| jag | dinglas |
| du | dinglas |
| han / hon / den / det | dinglas |
| vi | dinglas |
| ni | dinglas |
| de | dinglas |
Preteritum
| jag | dinglades |
| du | dinglades |
| han / hon / den / det | dinglades |
| vi | dinglades |
| ni | dinglades |
| de | dinglades |
Supinum
| jag | dinglats |
| du | dinglats |
| han / hon / den / det | dinglats |
| vi | dinglats |
| ni | dinglats |
| de | dinglats |